به گزارش فصل خبر، این روزها آموزش به جای حضور بچهها در محیط مدرسه، خانوادهها را از بُعد مالی در تنگنای بیشتر گذاشتهاند چون آموزش آنلاین اینترنت پرسرعت، گوشی یا لپتاپ میخواهد! کافیست نگاهی به فیشهای واریزی شهریه بیندازید تا بفهمید واژهی آموزش، چطور تغییر ماهیت داده است. والدین برای دریافت خدمات یک مدرسهی معمولی، هزینهی اقامت در هتلهای لوکس را میپردازند!
مدارس غیردولتی که شهریههای ۱۰۰ تا ۱۴۵ میلیون تومانی را با حق به جانبی طلب میکنند، این روزها مصداق بارز کمفروشی مدرن هستند. مدارسی که با اولین برف یا آلودگی، درهای فیزیکیشان بسته میشود اما دریچهی حسابهای بانکیشان همیشه بازاست.وقتی دانشآموز سه روز در هفته (یا بیشتر) در خانه است، یعنی هزینهی آب، برق، گاز و ناهار برای آقای مدیر صفر شده است. پس چرا این صرفهجویی کلان، حتی هزار تومان از شهریه کم نمیکند؟ خانوادهها هم پول اینترنت و گرمایش خانه را میدهند، هم نقش معلم خصوصی را بازی میکنند، و هم چک شهریهی مدرسهای را پاس میکنند که عملاً تعطیل است! این انصاف نیست.
والدینی که از نان شب زدهاند تا فرزندشان در مدرسهی غیردولتی درس بخواند، حالا گیر افتادهاند. سیستمی که در آن مدرسه همیشه طلبکار است و خانواده همیشه بدهکار. آنها دهها میلیون تومان پول فضای آموزشی و تعامل اجتماعی را میدهند، اما در عمل فقط هزینهی لاگین کردن در یک سایت را پرداخت میکنند.
